सेवा नदिने एम्वुलेन्सलाई कार्वाही गर

विरामी पर्दा र आपतकालिन अवश्थामा सेवा दिनुपर्ने एम्वुलेन्सले सेवा नदिँदा ग्रामिण भेगका जनता मर्कामा पर्ने गरेका छन् । कतिपय अवश्थमा त विरामीको मृत्यु भएको छ भने कतिपय अवश्थामा उनीहरु मंहगो शुल्क तिरेर सेवा लिन बाध्य छन् ।
जिल्लाको अधिकांश ग्रामिण भेगमा अहिले एम्बुलेन्सको सुविधा छैन । यी क्षेत्रमा नीजि सवारी साधनको लागि पनि बनेपा, धुलिखेलको नै भर पर्नुपर्ने अवश्था छ । सार्वजनिक यातायात समेत अनियमित हुँदा सामान्य विरामी हुँदा पनि मृत्युवरण गरिरहेका छन् । नीजि सवारी साधनको महंगो मुल्य धान्न नसक्नेको लागि मृत्यु नै विकल्प बनिरहेको छ ।
सेवाको लागि सञ्चालन भएका एम्बुलेन्सको नाफा मात्रै हेर्न थालेका छन् । एम्बुलेन्सले शहर केन्द्रित भएर सेवा दिइरहेका छन् । अधिकाशंमा “फोर ह्विल ” छैनन् । भएकाले पनि निकालेर राख्ने गरेका छन् । मर्मतको लागि ग्यारेजमा राखिएको , तेल सकिएको बाहनामा उनीहरु गाउँ जान मान्दैनन् । जिल्ला प्रशासन कार्यलयले जिल्लामा सञ्चालित एम्बुलेन्सको लागि तय गरेको सञ्चालन दर “न्युन ” भएको कारण पनि उनीहरु गाउँ जान मान्दैनन् ।
जिल्लामा धुलिखेल अस्पताल, शिर मेमोरियल अस्पताल, काभ्रे मिनिबस सेवा समिति, रेयुकाई मासुनागा आँखा अस्पताल, कृष्ण प्रसाद अस्पताल, पनौती नगरपालिका, अरनिको यातायात सेवा समिति लगायतले एम्बुलेन्स सञ्चालन गरेपनि ती प्राय पक्की सडकमा मात्रै कुद्ने गरेका छन् । नेपाल यातायात स्वतन्त्र मजदुर संगठनले किनेको एम्बुलेन्स अहिले अलपत्र रुपमा बनेपा नगरपालिकामा थन्किएको छ ।
जीवन र मृत्युसँग जोडिएको एम्बुलेन्स सेवामा लापार्वाही  पटक पटक जिल्लामा पुगेका छन् तर जिल्ला प्रशासन कार्यलय यसबारे मौन छ । जिल्लाका सञ्चारमाध्ययमले पटक पटक यस विषय उठान गरेपनि समस्या समाधानको लागि कुनै चासो देखाएको छैन । जिल्ला प्रशासन अन्तगर्त नै जिल्लामा एम्वुलेन्स सञ्चालन गर्न एउटा समिति बनेको छ तर ग्रामिण भेगमा सेवा सुचारु गर्न प्रशासनले कुनै पहल थालेको छैन ।
सेवा भन्दा पनि नाफा हेर्ने एम्बुलेन्स सञ्चालकहलाई जिल्लाले एउटा दायरा बनाएर सेवा सञ्चालन गर्न लगाउन र यसो नगरे कार्वाही गर्न सक्नुपर्छ । नत्र एम्बुलेन्सको अभावमा नै ग्रामिण भेगका जनताले मृत्युवरण गर्ने क्रम रोकिदैन । यसको लागि प्रशासनले तत्काल कार्वाही थाल्नुपर्छ ।