अनियमितताको अखडा बन्दै नेपाल बनेपा बहुप्राविधिक महाविद्यालय

काभ्रे । प्राविधिक शिक्षालय भनेपछि जो कोहि केही गरौं भन्ने चाहना भएका सचेत नागरिकको ध्यान खिच्छ । त्यसैलाई साधन बनाएर कसैले कमाउधन्दा पु¥यायो भन्दा कसको मन नचस्किएला ? त्यसैको प्रतिबिम्बको रुपमा मंगलबार बिहान एउटा चिया पसलमा छताछुल्ल हुने गरी अभिव्यक्ति सुन्दा ति केही गरौं न भन्नेहरुको लागि कति चोट पुग्यो होला । के ति अनियमिततामा रमाएकाहरुले अनुमान गर्न सक्लान् ?
बिहान ७ः३० देखि ८ः०० बजेको समय हुनुपर्छ, चियापसलमा बाक्लै उपस्थिति हुन्छ । त्यहि बीचमा प्राविधिक शिक्षालयसँग नजिक भएर विभिन्न किसिमका रोजगारमूलक तालिम सञ्चालन गर्दै आउनुभएका पात्रको आगमन हुन्छ । त्यही बिचमा चिया पसलमा रहेका मध्येबाट के छ खबर सिटिइभीटीको भनेर सोध्न पुग्छन् । जवाफ दिन्छन्, के कुरा गर्ने, ति चोरहरुको । चाइनाले त्यति राम्रो संरचना बनाएर गयो, लुटेराहरुलाई अहिले मोज छ नि । जुन उद्देश्यका लागि खोलिएको अब त्यो उद्देश्यभन्दा फरक भएको छ । त्यहाँका ढाडेहरु कमाउधन्दामा छन् । कोहि पढोस् या बिग्रोस् केही मतलब छैन । जसरी हुन्छ हाकिमदेखि कारिन्दासम्म कमाउने धन्दामै व्यस्त छन् । हाकिम भनाउँदो महाको भ्रष्ट रहेछ । के गर्दा लुट्न सकिन्छ भन्नेमै तल्लीन छ । विभागीय प्रमुखहरुको के कुरा गर्नु साँढे भएका छन् । कुनै सेवाग्राहीको सुनुवाई हुँदैन । हामी विभिन्न रोजगारमुलक तालिम चलाउने गर्छाैं, हामीसँग मोलमोलाइ हुन्छ । ५०÷५० को डिमाण्ड राखिन्छ । अनि यसले गुणस्तरी जनशक्ति उत्पादन हुन्छ ? यस्ता पिडा कसले सुन्ने ? तैँ चुप् मै चुप् ।
यो मुलुकमा सक्नेले जे गर्दा पनि हुन्छ । आज मैले यति कुरा गरें, यो कुरा ति फटाहा तस्करीहरुसम्म पुग्यो भने ५०÷५० मा भएको काम पनि खोसिन्छ । यहाँ बोल्नुभन्दा नबोल्नु निको छ । अझ वैदेशिक रोजगार प्रवद्र्धन बोर्डतर्फको कार्यक्रम चलाउनेहरुसँग बुझ्नु भयो भने नाजवाफ हुनुहुन्छ । तपाईंहरु कतिसम्म ज्यादती छ बल्ल थाहा पाउनुहुन्छ । यि भ्रष्टहरुको सम्पत्ति शुद्धिकरण पनि हुँदो रहेनछ । हुन त अख्तियार नै भ्रष्टहरुको अखडा भएको छ, अरुको के कुरा गर्नु भन्दै आफ्ना कुण्ठित भावनाहरु एकैचोटी पोख्नुपुग्नु भयो । हामी चिया पिइरहेकाहरुले यो अवस्थामा के महसुस गर्न सक्यौं होला ? उहाँका आक्रोश पश्चात् मसँगै बसिरहेका एकजना व्यक्तिले त्यहाँको अनियमितताको समाचार आएको छ । थाहा छैन ? तपाईं नि कस्तो पत्रकार भन्न पछि पर्नु भएन । उहाँले पत्रकार भन्नुभएपछि हच्किन पुग्नुभयो पिडा पोख्ने व्यक्ति । मात्रै नाम नराखिदिनु होला, यथार्थ यही हो भन्दै बाहिरिनुभयो । अब भन्नुस् नेपाल बनेपा बहुप्राविधिक महाविद्यालयको अवस्था कस्तो रहेछ ? सरोकारवाला पक्षले चासो राख्नु आवश्यक छ कि छैन ? यिनै भनाइका बारेमा प्रतिक्रिया माग्ने क्रममा आर्थिक तथा प्रशासनको जिम्मेवारी सम्हाल्नुहुने वेदप्रसाद न्यौपानेको कथन थियो– काम गर्दा सामान्य कमी कमजोरी हुन्छन् त्यसलाई ठूलो कुराको रुपमा लिनु भन्दापनि स्थलगत अनुगमन गरेर राय सुझाव सहित भएका कमी कमजोरी औंल्याएको भए अति उत्तम हुनेथियो । ज–जसले कलम चलाउनुभयो आक्रोश पोख्नुभयो, त्योभन्दा बढी चिन्दा त हामी कर्मचारीलाई हुन्छ । किनकी त्यहाँ हाम्रो छाक जोडिएको हुन्छ । त्यसरी खाएको विष लाग्छ, नखाएको लाग्ला भन्ने लाग्दैन । जति समाचार बनेर आएका छन्, जसले सामाजिक सञ्जालमा आक्रोश पोखेका छन्, ती सबै भ्रामक हुन् भन्ने ठम्याई महाविद्यालयको छ भन्छन्, प्रशासन प्रमुख न्यौपाने ।