आइसोलेशन सेवाका नाममा कति लुट्छौ ?

कोभिड–१९ ले नेपालीजनमा आफ्नो अस्तित्व समेत जोगाउन हम्मे हम्मे परिरहेको अवस्थामा उपचारका नाममा लुटको खेती मौलाएको छ ।
नेपाली आकाशमा कालो बादल मडारिएको कोभिड–१९ ले करिब ८ महिना पार गर्दा नगर्दै नेपालीजनहरुलाई सास्ती दिन सफल भएको छ । जसको कारण सिंगो बस्ती नै तहसनहस बनाउने अवस्थामा कोभिड–१९ पुगेको छ । हिजो अग्रपंक्तिमा रहेर सेवा दिनेहरु मात्र संक्रमित हुने सम्भावना रहेकोमा आज मुलुकका कुनाकन्दरा समेत बाँकी रहेका छैनन् । यो अवस्थामा राज्य जिम्मेवार विहिन हुन पुगेको छ । उपचार गर्न सक्दिनँ भन्ने किसिमले प्रस्तुत भएको छ । यसरी राज्य पन्छिँदै जाने र संक्रमितहरु दिन दुई गुणा रात चौगुणाका दरले संक्रमित हुँदै जाने हो भने नेपालीहरुको अस्तित्व समाप्त नहोला भन्न सकिन्नँ ।
यो अवस्थामा सरकारले जुन किसिमको रवैया देखाएको छ, त्यसले निम्न वर्ग, विपन्न परिवारको त कुरै छोडिदिउँ, मध्य वर्गीय परिवार समेत उपचार बिना मृत्युवरण गर्नुपर्ने बाध्यतामा पुग्ने देखिन्छ । सामान्यतयाः दैनिक १०–१५ हजार देखि पचासौं हजारसम्मको खर्च गरेर उपचार गर्ने हैसियत पक्कै पनि नेपालीजनमा छैन । जुन किसिमको खर्च सार्वजनिक रुपमै देखिएको छ, त्यसले उपचारका नाममा लुट मौलाएको छ भन्दा फरक पर्दैन । यसरी स्वास्थ्य क्षेत्रमा भइरहेको अस्तव्यस्त व्यवस्थापनले नेपाली जनहरुको भविष्य अत्यन्तै दुःखदायी हुने देखिन्छ । एउटा सिटामोल नपाएर मृत्युवरण हुने अवस्थामा रहेका नेपाली जनहरुले त्यति महंगो उपचार थेग्न सक्ने अवस्था पक्कै पनि रहन्न । नेपालीहरुको आयस्तर दिनप्रतिदिन खस्किँदै गएको अहिलेको परिस्थितिमा जुन किसिमको अवस्था सिर्जना भएको छ, यसले नकारात्मक प्रभाव पार्ने नै छ । राज्यका उपल्लो तहमा पुगेका व्यक्तित्वहरुको नाममा करोडौं करोड उपचार खर्च गरेर राज्यको ढुकुटी दोहन भईरहँदा सर्वसाधारणले भने एउटा सिटामोलबिना मृत्युवरण गर्न विवश अवस्था सिर्जना हुनु पक्कै पनि न्यायसंगत नहुन सक्छ ।
यस्तो परिस्थितिमा जुन किसिमको खर्च देखाइएको छ, त्यसका बारेमा उपचारमा संलग्न स्वास्थ्यकर्मी नै चकित छन् । किन यस्तो चर्काे शुल्क ? के छ यसभित्र ? मात्र नाम फरक छ । सेवाको हिसाबले भन्ने हो भने हिजो अन्य बिरामीलाई दिइएको सेवाभन्दा पनि गुणस्तरहिन छ तर शुल्क चर्काे असुल गरिएको छ । यस किसिमको शुल्क लगाएर ढाड सेक्ने काम किन भइरहेको छ ? अनुत्तरित प्रश्नहरु एकपछि अर्काे उब्जिरहेका छन् । यस किसिमको प्रवृत्तिबाट मर्ने मरेर गए पनि बाँच्नेहरुलाई सडकमा पु¥याउने खेल राज्य खेलिरहेको त होइन ? भन्ने शंकाहरु उब्जिरहेका छन् । सायद, यो सरकारको सम्वृद्धि भनेकै यही हुनुपर्छ । नत्र किन जघन्य किसिमको निर्णय गर्न पुग्छ ? यी अनुत्तरित प्रश्नहरुको खोजी हुन जरुरी छ । अचम्म ! लाग्दो विषय कोभिड–१९ संक्रमित व्यक्तिका लागि चलाइने औषधी उपचार भनेको उही सामान्य सिटामोलभन्दा अरु छैन । अपवाद रुपमा मात्र अक्सिजनको प्रयोग हुन्छ । यति सेवाको लागि यो चर्काे मूल्य लगाइनु न्यायोचित हो ? सर्वत्र जिज्ञासाहरु तैरिएका छन् । खानाको नाममा भन्नुहुन्छ भने तुन्द्रुङ दालको झोल र कति घण्टा अगाडि पाकेको अद्कल्चो चामल आइपुग्छ । त्यहाँ कुनै स्वास्थ्यवद्र्धक तत्व छ जस्तो लाग्दैन भन्छन्, आइसोलेसनका भुक्तभोगी गंगाराम कुईंकेल । खाए खा नखाए घिच् भनेझैं दिएको सेवाले के मानवीय अर्थ लाग्ला ? यस किसिमको प्रवृत्तिले लुटको खेती मच्चाउनु न्यायसंगत त पक्कै होइन भन्ने निचोडमा यो पंक्तिकार पुगेको छ । तसर्थ, यस किसिमका गलत गतिविधिका विरुद्ध सचेत वर्गले खबरदारी गर्नु आजको आवश्यकता हुन आउँछ ।