बहिनीको बिहे

डा. प्रदीप कुमार मैनाली

मैले सानीमालाई फेरि सोधेँ, यस पाली त बिहे हुने होला नि बहिनीको ?
खै हुन्छ होला– सानीमाले उत्तर दिनु भो ।
पोहोरै हुने कुरा थियो त! किन नभएको ?
उसको केटा त घरको यौटा मात्र छोरो रैछ । भर्खर डाक्टर पास गरेको । केटाले चाहे पनि उसका बा आमाले गर्दा बिहे हुन सकेन ।
पहिला त इन्स्पेक्टर सँग अफेयर छ भनेको हैन र ? मैले फेरि सोधेँ । उ त बाहुनको छोरो अरे क्षत्रीको छोरी भनेर उसका दिदीबहिनीले मानेनछन् । के गर्नु ?
यस्तै प्रश्न मैले सानीमालाई सोध्न थालेको पनि १५ बर्ष हुन लागेछ । जस्तातस्ता सँग आँखै लाग्दैनन् बहिनीका पनि– मनमनै सोचेँ ।
आई टि इन्जिनियर, कर अधिकृत, काम गर्ने ठाउँको साहुको छोरा, अफिसको हाकिम एक पछि अर्को सँग राम्रै प्रेम सम्बन्ध बुझिएको थियो बहिनीको । प्रेम भगवानको प्रसाद हो । मैले यही बुझेको थिएँ । यो सन्सारले बुझेको पनि सायद भिन्न थिएन होला ।
केही बर्ष यता न त बिहे, न अफेयर केही कुराको चालचुल थिएन ।
बहिनीको शुभ चिन्तक, नाता भित्रको एक जिम्मेवार सदस्य म पनि । प्रस्ताव लगेँ । केटा इमानदार थियो । तर बिहे गरेको बर्ष दिन नपुग्दै श्रीमती दुर्घटनामा परेर मृत्यु भएको– एक बिदुर ।
मुख बाट मेरो प्रस्ताव खसिसकेकै थिएन, सानीमा बम्कनु भो, “ए सेकेन्ड ह्यान्ड पो?“ त्यही बाँकी छ अब, केही नपाएर ।
केही समय हाम्रो भेटघाट नै पातलियो ।
चालीस पुग्नै लागिसकेकी थिइन् बहिनी । बिहे भने अझै भएको थिएन ।
आज अचानक निम्तो आएछ । असार बीस गते बहिनीको बिहे ।
मैले हतार हतार फोन गरेर सोधेँ । सानिमा– बहिनीको बिहे कहाँको, कस्तो केटा सँग हुन लाग्यो ?
सानिमाले मलिन स्वरमा जवाफ दिनु भो ।
“लोग्ने बन्न तयार हुनु र अफेयर चल्नु फरक रहेछ ।”
मैले भने बहिनीको फस्ट ह्यान्ड अनुहार सम्झिरहेँ ।