निश्चल मायामा घात

यस्तै रैछ माया भन्ने सहनु पर्ने चोट व्यथा ।
विश्वास माथि घात गर्नेलाई मायाको अर्थ के थाह ।।
अनायसै डुबेथें म उन कै मायाको गहिरो सागरमा ।
सबथोक सुम्पे पनि घात गर्नेलाई गरु विश्वास के आधारमा ।।
तिमी बिना मर्छु म भन्थ्यौ आज एकलै मलाई छाड्यौ ।
खुसी सारा लुट्यौ तिमीले आधि बाटोमा नै त्यसै छाड्यौ ।।
भूल भयो मेरो आफ्नै सम्झनु तिमीलाई मनको मीत ।
भावनामा मेरो खेल्यौ लायौ किन अन्तै चोखो प्रीत ?
तिम्रो मायामा रैछ स्वार्थ  देखाउँछौ मेरो मायामा खोट ।
निश्चल मायामा घात ग¥यौ जीवन भरलाई दियौ चोट ।।

मायाको संसार विचित्रको हुन्छ भन्थ्यो साँच्चै नै हो रहेछ भन्ने सागरको जीवनमा घटेको घटनाले प्रमाणित गरिदिएको छ । माया प्रम भन्दा भन्दै सारा जीवन नै तहस नहस समेत हुन पुग्दो रहेछ भन्ने पनि उसकै घटनाबाट बुझ्न कठिन छैन । एउटा सानो असमझदारीले जीवनभरलाई गाँसिएको साइनो कपासको डोरी झैं पलभर मै चुँडिन पनि कति समय नलाग्दो रहेछ । सागर र अनिता बीचको सानो असमझदारीले उनीहरुको जीवनमा ठूलै उथलपुथल ल्याएको थियो ।
एकापसको असमझदारीलाई दूर गर्न नसक्दा उनीहरुको मायामा समेत दरार उत्पन्न भएको थियो । जसको हल गर्न दुबैलाई निकै गाह्रो भएको थियो । फेसबुकमा भएको सन्देश सागरको कुनै एक साथिले त्यतिकै जिस्केर पोष्ट गरिदिएको रहेछ । ‘त्यति सानो कुरालाई पनि यति ठूलो इष्यु बनाएकी तिमीले ?’ सागरको कुरा नसकिदै अनिताले प्रश्न गरिन्–‘ अनि तिमीले किन मलाई सम्पर्क नगरेको त ? अनि आफैै किन सम्पर्क बिहिन भएको ?’
सागरले भन्यो ‘मैले तिमीलाई सम्पर्क गर्ने प्रयास गरेको थिएँ तर तिमीले कल नै उठाइनौ । त्यस पछि परीक्षा नजिक आइरहेकोले घरबाट यसपाली परीक्षा कटाउनै पर्ने दवाब आएकोले परीक्षाको तयारीमा लागेको हुँ । त्यसलाई अन्यथा नमान न । परीक्षा सकिएपछि तिमीलाई सम्पर्क गर्ने प्रयास गरेको थिएँ तर तिमीसँग सम्पर्क हुन नसके पछि बाध्यताबस म तिमीलाई नै भेट्न यहाँ सम्म आएको हुँ ।’ सागरले सबै कुरा प्रष्ट पारेपछि खनिता सागरलाई ग्वाम्लाङ्ग अंगालोमा हालेर रुन थाली । उनले रुँदै भनिन्–‘मलाई माफ गरिदेउ सागर ।’
यसरी बिछोडिएको दुई आत्मा अर्थात प्रेमी पे्रमिकाको पुनर्मिलन भयो । तर यो बीचमा उनीहरुको असमझदारीको प्रतिफल स्वरुप उनीहरुको जीवनमा ठूलै घटना घटिसकेको रहेछ । जुन कुरा अनिताले सागरलाई बताइन् । अब सागरसँगको मिलन खसम्भव छ भन्ने ठानी अनिताले आफ्नो मायाको चिनारी दुई महिनाको गर्भ पतन गराइसकेकी थिइन् । गर्भपतन गराएर आराम गर्नको लागि अनिता गेष्ट हाउसमा बसेकी रहेछिन् । जुन कुरा सविस्तार बताइन् उनले सागरलाई ।
यी सब कुरा सुनेर एक पटक त सागरको मन पनि रोयो । फेरि आफैले आफैलाई सम्हाल्दै भन्यो–‘अनिता अब यी सब बितेका कुरा सम्झेर कुनै फाइदा छैन । यो दुर्घटनालाई नमीठो सपना सम्झेर बिर्सिदेउ । अबको भविष्यलाई कसरी उज्ववल पार्ने तर्फ मात्र सोचौं अब । हिँड अनिता हामी अब काठमाण्डौ नै फर्केर नयाँ संसार निर्माण गरौं ।’
सागरको प्रस्ताबलाई अनिताले पनि स्वीकार गरिन् र उनी सागरसँग काठमाण्डौ हिँड्न तयार भइन् । दुबै जना त्यसै साँझ रात्री बसमा काठमाण्डौ तिर लागे । नयाँ जोस र नयाँ उमंग पलाएको थियो दुबैमा । सुन्दर मायाको संसारको कल्पनामा रम्दै उज्ववल भविष्यको आशामा उनीहरुको यात्रा काठमाण्डौ तर्फ लम्किएको थियो ।
काठमाण्डौमा आइसके पछि अकिताले फोन गरेर आफ्नी आमालाई सबै घटना सबिस्तार बताइन् । आफू सागर बिना बाँच्न नसक्ने बताउँदै विवाह बन्धनमा बाँधिएको बताइन् । उनकी आमाले पनि सागरको बारेमा बुझ्न खोजिन् उनले पनि सबै पारिवारिक खवस्था बताइदिइन् । उनकी आमाले अनितालाई भनिन्–‘भविष्य आफै बनाउने हो तिमीले सब सोच विचार गरेरै यो कदम चाल्यौ होला । यसमा मेरो असहमति छैन तर तिम्रो बाबा र दादाहरुले जात भातको कुरा निकालेर तिमीहरुको सम्बन्धलाई स्वीकार्दैनन् होला तर म सम्झाउने कोशिस गर्छु ।’
सागरको परिवारले पनि जातको कुरालाई उठाएर उनीहरुको नाता सम्बन्धलाई स्वीकार्न चाहेन तर पनि उनीहरु दुई जना भने एक अर्कामा समाहित हुन पाउँदा खुसी नै थिए । भविष्य बनाउन दुबै जनाले आ–आफ्नो तर्फबाट मेहेनत र संघर्ष गर्ने संकल्प खाए । एक अर्काको अंगालोमा रहेर आफूलाई संसार कै भाग्मानी ठान्न थाले ।
क्रमशः. (घटना सत्य भए पनि पात्रहरु फेरिएका छन्)