को पहिले ?

डा. विदुर चालिसे
काठमाडौं

– ‘कुखुरा !’
– ‘अण्डा !’
– ‘अण्डा !’
– ‘कुखुरा !’
साइन्टिस्टहरुको गर्धनको छाला पातलिएको थियो। तालुको रौं खुइलिएको थियो । तरपनि कुरोको चुरो खुट्किएको थिएन र भ्रमपूर्ण मान्छेहरु बेलाबेला प्रश्न झिकिरहन्थे।
–‘कुनै बस्तु जन्म्यो भने न्यसको जन्मदाता अबश्य हुन्छ !’
त्यसपछि मेरो जन्मदाता बाबुआमा थिए । बाबुआमाको जन्मदाता हजुरबा हजुरआमा थिए । हजुरबा हजुरआमाको जन्मदाता जिज्यु बा जिज्यु आमा थिए ।
प्रश्न उठ्यो ।
–‘सन्ततीको प्रथम जन्मदाता को त ?’
–‘सत्यासत्य प्रकृति ! ’
–‘प्रकृतिलाई कसले बनायो त ?’
–‘नियमित आकस्मिकताले ! ’
एकदिन पत्रिका पढिरहेको थिएँ ।
पत्रिकाका अक्षरहरु पढ्न थालेँ । क्रमशःपहिलो उत्पत्ती बारे लेखेको रहेछ । फेरि पढ्न थालेँ । रोचक लागेर मनमा खुल्दुली थियो ।एकै साथ मनमा विचार आयो ।
‘को पहिले ?’
आफ्नै आत्मप्रशंसामा चिच्याउन थालेँ । मन ढक्क फुलेर आयो । कनिकुथी औंला भाँच्दै ‘म पहिला ’भनेर कण्ठ गरें । पत्रिकाको पातो फर्काएर वाहियात विवरण थपक्क राखेँ । वास्तवमा – ‘हो पहिले को ?’
लघु आकारका मानिसहरुलाई कार्टुनमा सजाइएको थियो । कार्टुनको मुख च्यातिएको,नाक नकटो,खुट्टा लुलो बनाइएको थियो ।मनमा लाग्यो । – ‘ सायद पहिलो मानव यहि हो !’
मनमा अर्कै जङ्ग चल्यो । पहिलोवालाको नाम, थर, ठेगाना, उमेर, क्षमता, योग्यता, पेशा र परिवेश देखेपछि आफैलाई झन कार्टुनिष्ट पो पहिले भन्ने लाग्न थाल्यो । कराएँ ।
‘ यो पनि लघु विचार हो ! ’
पत्रिका पढेर टेवुलमा राखेको थिएँ । भान्सामा भात पकाउँदै गरेकी ललिताले धाक छोडेर मलाई हैरान पार्दै भनिन् ।
‘ माया तपाईको पहिले कि मेरो ?’
मैले मपाइत्व छाँटेर पुरूषत्व दम्भमा हकारेर उनलाई भनेँ !
– ‘ म पहिले नि मायामा त ! ’
उनले गलल्ल हाँसेर मलाई रित्तै पारिदिइन् । पहिलो माया गर्ने भइखाको म रित्तिदारित्तिदैं ओठमुख सुकाएर चुप लागेँ । उनले मलाई स्यावासी दिएर भनिन् !
–‘तपाई पनि लघु सोचको हुनुहुँदोरहेछ ! ’
–‘ किन र ?’
–‘ खोइ त को पहिलो भनेर जडि कुरा पत्ता लगाएको !’
मैले पनि सरम पचाउन नसकेर कार्टुनको मान्छेलाई सम्झिरहेँ । कार्टुनले पनि मलाई खुब सोधिरहेको थियो झैं लाग्दै गयो ।
–‘भन न भन को पहिले त ?’
मेरो तालुको रौं पनि खुइलिएर झर्न थाल्यो।त्यसपछि गर्धन पिट्न थालें ।
–‘ थाहा छैन् !’