लघुकथा ः राहत

आवाज शर्मा

साँझ फोन आयो, ‘भोलि राहत वितरण गर्ने टोली आउँदैछ । पीडित मान्छेहरूको नाम लेखेर राख्नुस् । क्षति भएकाको नछुटोस् ।’
‘हस्’ मैले फोन राखेर गाउँका भत्केका घरको सूचि बनाउन थालें ।
सर्वदलीय समितिमार्फत राहत बाँड्ने कुरा रहेछ । लिस्ट लिएर गा वि स मा पुग्दा खुब चर्का चर्की हुँदै थियो ।
‘तपाईको पार्टीकालाई कति चाहिएको हो भन्नुस् न त !’
‘सानो पार्टी भनेर हेप्न पाइन्छ, जति तपाईको पार्टीले पाउँछ त्यत्ति नै हाम्लाई पनि चाहिन्छ । एक चाहिन्छ दुई चाहिन्छ तीन चाहिन्छ ।’
आफ्नो औकात हेर्नुस नेताज्यू । त्यसै चाहिन्छ भनेर पाइन्छ ?’
‘के का औकात ? के हो औकात भनेको ? आउनुहोस् न तपाईसित धनमा भने धनमा बलमा भने बलमा च्यालेन्ज’ धक्काधक्की मै पुग्यो कुरा ।
‘हजुरले पाए भएन ? हजुरको पनि पोहोरै भत्केको गोठको बाहिरी पर्खालको फोटो हालेर एक नंबरमै राखम्ला । वहाँहरूको पनि यसै उसै मिलाम्ला । हामी हामी मिले त भै गयो नि ! जाबो यति सानो कुरामा के गलफत्ती गरी रा होला !’ अर्को पार्टीकोले मेल मिलापमा कुरा लगे ।
गाउँ गाउँ पुगेर बडेमाका केमराले फोटो खिचियो । भत्किन बाँकि घर आठदशोटा मात्र थिए । जजस्का घर भत्केका थिएनन् सर्वदलीय समितिमा तिनै मात्र गए अरू आफ्नै पुरिएका सामान झिक्न र भरेको बास बसाउन स्याउला काठको जोहो गर्दै थिए ।
टेलीभिजन रेडियोका प्रतिनिधिले मासुभात दापे । तिनै सर्वदलीय समितिका प्रतिनिधिले कपाल, घाँटी सफा गर्दै मिलाएर सरकारी संयन्त्र अझै नपुगेको राहत नपाएको गुनासो गरे । कसैकसैले सरकारलाई गाली गर्न पनि भ्याए ।
पीडितका नामसूचि जस्ताको तस्तै रहे । विचारका आधारमा, राजनीतिका आधारमा, नाकका आधारमा, धाकका आधारमा सबैलाई भागबण्डा लगाइसकेपछि बचेखुचेको बलियाबाङ्गा पाखुरा भएकालाई लित्को पित्को बाँडियो । आफ्नो घरको एउटा इटा नखल्बलिएकोले पनि बेस्सरी पीडितको भागको २५ किलो चामलबोरा, बाक्लो महङ्गो खालको त्रिपाल, झण्डै एकरोल म्याट, एक कार्टुन चाउचाउ मान्छे लगाएर बोकेर लगे ।
मिडिया सहितको राहत वितरण टोली फर्कियो । बाटैमा एउटा भत्केको घरको एउटा छेउमा रुँदै बसेकी बूढी आमै थिइन् । टि भीकाले ’कस्तो अनुभव हुँदैछ’ भनेर सोधे । केही टाठाबाठाले खण्डहर घर, बूढीआमालाई पृष्ठभूमिमा राखेर एउटा कार्टुन हातमा थमाएर फोटो खिचे ।
हिड्ने बेला दुई औला ठड्याउँदै फोटो खिच्नेले अघि दिएको कार्टुन फिर्ता लिँदै अघि अघि बाटो लागे । बेलुका उनकै फेसबुकमा फोटोसहितको स्टाटस थियो, ’सरकार नपुगेको ठाउँमा राहत वितरण गरेर आइयो ।’
सुरु मैं तिनै बूढी आमाको हात थाप्दै गरेको तश्बीर थियो ।