सार्वजनिक यातायातमा ध्यान दिऔं

नेपालमा दैनिक ५० वटा कार र ५ सय भन्दा बढी मोटरसाइकल र स्कुटर भित्रिने गरेको छ । यसरी यातायातका साधनहरुको बढोत्तरीले ट्राफिक व्यवस्थापनमा चुनौती दिई दूर्घटनाहरु समेत बढ्दैछन् । इश्वरले मानिसलाई जुन रुप, यौवन, आयू दिएर धर्तिमा आएपछि उनीहरुले जीवनको भरपुर प्रयोग गरी आफूपनि बाँचौं, अरुलाई पनि बाँच्न दिऔं ।
उपत्यका लगायत घना शहरी बस्तीमा विलासिताका यातायातका साधन भित्रनुले सार्वजनिक यातायातमा हुने मनपरीतन्त्र र दुव्र्यवहार कहालीलाग्दो अवस्थातिर उँभो लाग्दैछ । कर्मचारीहरु उपत्यकामा १० सिटे माइक्रोबसमा २० जनाभन्दा बढी झुण्डिएर यात्रा गरिरहेकोतर्फ सम्बन्धित निकायले कडाईका साथ नियम पालना नगर्ने चालक र सवारी साधनहरुलाई कारवाहीको प्रक्रिया अवलम्बन गरिनुपर्छ ।
विश्व बैंकको गतवर्षको प्रतिवेदनमा काठमाडौंमा सार्वजनिक यातायातको अवस्था दयनिय रहेको प्रष्ट पार्दै सवारीसाधनको भीडभाड, व्यक्तिगत असुरक्षा, लापरवाही र डरलाग्दो ड्राइभिङ, अँध्यारो भएपछि बढ्दो असुरक्षा, बच्चाहरुलाई यात्रामा समस्या एवं ट्रान्जिटउन्मुख विकासलाई समस्याका रुपमा देखिएको कुरा औंल्याएको छ ।
सार्वजनिक सवारी सेवामुखी नभई केवल पैसामुखी हुनुले यस्ता समस्याहरु थपिएका हुन् । बेलैमा सरकारले ध्यान नदिए यो समस्या झन् जटिल बन्दै जानेछ । देशको आर्थिक विकासमा यातायात क्षेत्रले सेवामुखी बनाउँदै गए विकासमा थप सहयोग हुँदै जाने थियो ।
सवारी चालक र सहचालकलाई सभ्य भाषा प्रयोग गर्न, सडक चौडा पार्न र यातायात व्यवस्थापनका कार्यलाई सँगसँगै लिएर गएमा यातायात व्यवस्था राम्रोसँग चल्दै जान्छ । सहज, सुरक्षित, विश्वसनिय, आरामदायी, किफायती भरपर्दाे, एकीकृत र प्रभावकारी सार्वजनिक यातायात हुनुपर्छ ।
आज संसारभरी सार्वजनिक यातायात अनुदानमा चलिरहेको छ । शहरको उदाहरण दिने हो भने ७० प्रतिशत संचालनको खर्च सरकारी अनुदानबाट चलेका छन् । सरकारले सार्वजनिक यातायातको विकास लागि जिम्मेवारी लिने दिने गरेको छ ।
अब नेपालमा पनि सार्वजनिक यातायातमा विकास गर्नुपर्छ र सार्वजनिक र नीजिले अपेक्षित रुपमा परिणाम पाउन एकैसाथ हातेमालो गरि अगाडी बढेमा सार्वजनिक यातायातमा सुधार आउने पक्का देखिन्छ ।