फूलमाया/सकम्बरी

निमा छिरिङ भोटिया
जलढाका/कालेबुङ, भारत

सकम्बरी शिशिरको फुलसितै झरेर
एउटा इतिहास रचेर गइन्
उ पनि एकोहोरो मायाको बलत्कारको शिकार बनिन्
संयोगबीरको त्यो चुम्बनले पनि
सायद उसको जवानीलाई रंग लगाउनु नसक्नु कस्तो बिडम्बना –––––?
धेरै समयपछि उसलाई कुनै रोगले मृत्युमा लानु
घर आँगनमा फेरि शिशिरको बोटमा नयाँ कोपिला बसेर
केही समयमा जमीनमा झर्नु
संयोगबीरको त्यस मायाको खोट या आफ्नै मनको कुण्ठाहरूले ––––––!
सकिएको थियो एउटा सकम्बरीको जीवन कथा
तर
फुलमायाबाट सकम्बरी बनेको हाम्रो सकम्बरी –––!
विवश र यौवनको खेल खेल्नेहरूको दलदलमा फसेर
आफु फुलमाया यसरी सकम्बरी बनिन्
समय र जवानीको रंगमा
अनि धन र नामको सौखमा
आफ्नो मौलि रहेको जवानीको तिर्खाहरूसगै
हरेक भोक मेट्न भेटिएको बाहिरी र भित्री सबै पाएपछि
यौनको भोकोहरूको नयनभरी बन्छ उनी रातकी मदिरा
जो पनि धनमा मस्त मात्न चाहन्छन्
सकम्बरीको जवानीमा
आफ्नो फुल जस्तै जवानी
आफ्नो मस्त यौवनको चाहहरू
गाउँबाट सहरको भीडहरुमा आफुलाई रमाउनु पाउँदा
आफ्नो अघिको सबै सबै भुलेर
सहरको भीडहरुमा आफुलाई हराउन पुग्छिन्
आजको सकम्बरी आफुलाई ––––––!
त्यो सकम्बरीमा भेटिनँ
संयोगबीरको चुम्बनपछि पनि कुनै यौवन लालचको अभिलाषाहरू
बरू दिनहुँ सुक्दै गइन्
एकदिन शिशिरको फुलसितै भुइँभरि
तर कस्तो विडम्बना
हाम्रो फुलमाया आज
निर्धक्क फुलमायाबाट आफुलाई अहिलेको सकम्बरी हूँ
भन्नुमा कुनै अप्ठ्यारोपन छैन
हुन पनि कसरी होस्
गाउँ जस्तै सम्झेर हिँडेकी फुलमाया
यहाँ रातोरात मान्छे बद्ली हुनुमा समय लाग्दैन भन्ने थाहाँ थिएन
यहाँ जवानीको रंगको मोलतोल हुन्छ भन्ने सोचेको थिएन
केवल हिँडेकी थिइन् फुलमाया
घरको दुःखलाई पर सार्ने सहर –––––!
तर
सहर पसेपछि फुलमाया
“वर्तमानको सकम्बरी” बनिसकेकी पत्तो भएन ––––––!!!