फूलमाया

रचना मोक्तान
नमोबुद्ध–५, काभ्रे

फूलमाया !
तिमी छाछूर तारेभीरको कापमा
चट्टान फोेरेर उम्रिएको कोम्हेन्दो
कसरी सजिलै बन्यौ सकम्बरी ?

बिर्स्यौ तिमीले ?
भूल्यौ तिमीले ?
लोभी भमराको चुम्बनबाट
जुठो हुन्छौ भनेर
शक्तिशाली दापभित्र रहेर फुलेको
कामुक भमराबाट जोगाएको
आफ्नो अस्तित्वको रक्षार्थ स्पात बनेको

तिमी फुलौला र चुमौला भनी
सपना देखिरहने लोभी भमराले
फूलको बोटमुनी कुर्दा कुर्दा
तिमी फूलेको नदेखेपछि
हार खाएर थाकेपछि
चुम्न र जुठो पार्न नसकेपछि
तिम्रो अस्मिता लुट्न नसकेपछि न हो
तिमी चोखो र निश्चल फूलमाया बनेको

फूलमाया !
भोको पेटमा चारो भर्न
तीर्खाएको काकाकुल झैं
अभाव र प्रभावमा सहर छिरेदेखि
आफ्नै भनाउँदाबाट लुटिंदा
तिम्रो शरीरमा
अपामानको आगो झोसेर
तड्पीरहँदा
कसैबाट पनि सहयोग नपाउँदा
चट्याङ जस्तै
प्रतिरोधको हुँकार गर्जाउनु पर्ने बेला
तिमी किन निरीह बन्यौ फूलमाया ?