प्रेमको सुगन्ध

राम योञ्जन “गाउँले”

तिमीले चाहे जस्तो !
या खोजे जस्तो– प्रमाण नहुन सक्छ मसँग
यदि यही प्रमाण हो भने
म तिमीलाई औधी मन पराउछु र माया गर्छु।
चलिरहेको जीवनको रफ्तार !
एकछिन एक थोपा रोकेर,
तिमीलाई सम्झिनु
र मुटुको आकाशमा
एक अँजुली रात व्यूँझनु तिम्रो नाउँमा!
अनि अन्तिममा ––
केही मिनेट बाडुलीको निम्तोले
अविरल तिम्रो याद दिलाउनु–
यी हुन सक्छन् –
अधुरा सपनाहरूको आयु जस्तैः
अधुरा नै प्रेम प्रमाणहरु।
काटिएका औंलाहरूको प्रमाण
बग्दै गरेको रगत हो कि!
संवेदना निचोरिएर –
आँखाबाट पोखिएको आँसु हो?
म मुटुको असंख्य किताबहरू पढेर,
सिर्फ! तिम्रो एउटा मुटुको
एउटा प्रेम किताब बुझ्न चाहन्छु
र मैले बुझेको प्रेमको मुटु
तिमीलाई दिन चाहन्छु।
पढ्दा पढ्दै– आधामै
मुटुका पानहरु च्यातिए भने
अक्षरहरु मेटिएर गए भने!
पानीका फोकाहरू जस्तैः
कम्जोर हुन सक्छन् यी मेरा प्रेमिल प्रमाणहरू।
यहाँ प्रेममा–
प्रमाणहरु जुटाउन नसकेर
झूटो साबित हुँदा–
कति आँखाहरु त अन्धा भएकाछन्
कति कानहरु आवाजहीन बनेकाछ्न्
कति पैतालाहरु गतिहीन भएकाछन्।
र कति मुटुहरु धड्कनविहीन बनेकाछन्।
चुरोटको नशाले जस्तैः
जब मलाई प्रेमको नशाले सताउछ,
म जिन्दगी सल्काएर–
आनन्दले प्रेम धुवाँ उडाउन चाहन्छु
ताकी त्यहाँ मलाई
तिम्रो प्रेमको सुगन्ध मिलोस्।