कसैको मुख नताकिकन आफैँले जिन्दगी धानेकि छु!!

चाहिँदैन ठुला- ठुला महल, झुपडी शुन्दर मानेकि छु !! झुटो त्यो आश्वासन चाहिएको छैन कसैको मलाई, संघर्षरत पाइलाहरु अगाडी बढाई जीउन जानेकि छु ! पाइँदैन आमाबुवाको न्यानो त्यो काख , माया र स्नेह, बृद्धाश्रम लगेर छोड्नेको ध्यान गजलबाटै तानेकि छु ! हतियार उठाएर मेरो अश्मिता धमिल्याउनु छैन मलाई, यो निर्जीब कलमलाई नै आफ्नो सर्वस्व ठानेकि छु ! तीतो लाग्ला यथार्थतालाई मेरो कलमले उतार्दाखेरी , मनैबाट क्षमा माग्दै प्रत्येक शब्दको तीरले हानेकि छु !

लक्ष्मी आचार्य म्याङ्लुङ्ग , तेह्रथुम